اتیل برومید مایعی بی رنگ تا زرد است که در دمای بالاتر از 101 درجه فارنهایت (38 درجه سانتیگراد) به گاز تبدیل می شود. اتیل برومید دارای بوی اتر مانند و طعم سوزاننده است. اتیل برومید با الکل ها، اتر، کلروفرم و حلال های آلی قابل اختلاط است. حلالیت آن در آب 9000 میلی گرم در لیتر در دمای 25 درجه سانتیگراد است. چگالی بخار اتیل بروماید نسبت به هوا 3.76 است.
خواص شیمیایی
بروموتان مایعی بی رنگ، فرار و قابل اشتعال است. هنگامی که در معرض هوا و نور قرار می گیرد، زرد می شود. بوی اثیری و طعمی سوزان دارد. برموتان دارای وزن مخصوص 1.4505 بین 4 تا 25 درجه سانتی گراد، نقطه جوش 38.4 درجه سانتی گراد، نقطه ذوب 119- درجه سانتی گراد و فشار بخار 475 میلی متر جیوه در دمای 25 درجه سانتی گراد است. 0.91% (وزنی/وزنی) در آب 20 درجه سانتی گراد محلول است و با اتانول، اتیل اتر، کلروفرم و سایر حلال های آلی قابل اختلاط است. نقطه اشتعال آن 20- درجه سانتیگراد (کاسه بسته) است. دمای خود اشتعال 511 درجه سانتیگراد است. حد قابل اشتعال در هوا بین 6.7570 تا 11.25 درصد است. اگر چه برمواتان نسبتاً پایدار است، اما هنگامی که برای تجزیه گرم می شود، بخارهای بسیار سمی از برم و هیدروبرومید ساطع می کند. می تواند با مواد اکسید کننده واکنش نشان دهد (ITII، 1979؛ سیتیگ، 1979؛ تورکلسون و رو، 1981؛ مرک، 1983؛ ساکس، 1984).
خواص شیمیایی
اتیل برومید مایعی بی رنگ است (در تماس با هوا زرد می شود) با بوی اتری و طعم سوزاننده است. یک گاز بالاتر از نقطه جوش.
مشخصات فیزیکی
مایعی شفاف، بی رنگ تا زرد، فرار با بوی اتر مانند. غلظت آستانه بو 3.1 ppm است (به نقل از Amoore and Hautala، 1983).
استفاده می کند
اتیل بروماید به عنوان مبرد و عامل اتیل کننده آسان استفاده می شود. قبلا به عنوان بی حس کننده موضعی استفاده می شد.
استفاده می کند
برومواتان یک عامل آلکیله کننده است که عمدتاً به عنوان یک واسطه شیمیایی در سنتز آلی، در ساخت داروها و برای اتیلاسیون بنزین استفاده می شود. به میزان کمتری به عنوان بخور دهنده میوه و غلات، مبرد و حلال استفاده شده است. اگرچه گاهی اوقات به عنوان یک بیهوشی عمومی در اوایل قرن حاضر پیشنهاد شده است، اما به هیچ وجه برای این منظور استفاده نشده است (سایرز و همکاران، 1929؛ آبرو و همکاران، 1939؛ ITII، 1979؛ سیتیگ، 1979؛ تورکلسون. و رو، 1981؛ مرک، 1983).
تعریف
ChEBI: برمواتان یک برموآلکانی است که اتانی حامل یک جایگزین برمو است. این یک عامل آلکیله کننده است که به عنوان یک واسطه شیمیایی در سنتزهای آلی مختلف استفاده می شود. به عنوان یک عامل سرطان زا، یک حلال، یک مبرد، یک بی حس کننده موضعی و یک عامل آلکیله کننده نقش دارد. این یک برموآلکان، یک برموهیدروکربن و یک ترکیب آلی فرار است.
آماده سازی
بروموتان از واکنش هیدروژن یا برومید پتاسیم با اتانول سرد یا با اتیلن و اسید سولفوریک تولید می شود (هاولی، 1977؛ سیتیگ، 1979؛ مرک، 1983). به صورت تجاری با خلوص بیش از 99 درصد در دسترس است. تولید از دو تولیدکننده آمریکایی در سال 1986 163.5 میلیون پوند برآورد شد (CSITC، 1987). هیچ اطلاعات واردات و صادرات اخیر در ادبیات موجود نبود.
توضیحات کلی
یک مایع فرار بی رنگ. کمی محلول در آب و چگال تر از آب است. نقطه اشتعال زیر 0 درجه فارنهایت. بخارات سنگین تر از هوا هستند. سمی با استنشاق پوست و چشم را تحریک می کند. برای ساخت داروها و به عنوان حلال استفاده می شود.
واکنش های هوا و آب
به شدت قابل اشتعال. کمی محلول در آب و چگال تر از آب است. با قرار گرفتن در معرض هوا و نور زرد می شود.
نمایه واکنش پذیری
بروموتان با بخار واکنش می دهد و بخارات سمی و خورنده تولید می کند. بروموتان می تواند به شدت با اکسید کننده ها واکنش نشان دهد. بروموتان با بازهای قوی واکنش می دهد. بروموتان همچنین با فلزات فعال شیمیایی مانند سدیم، پتاسیم، کلسیم، آلومینیوم پودر شده، روی و منیزیم واکنش می دهد. بروموتان به برخی از اشکال پلاستیک، لاستیک و پوشش ها حمله می کند.
خطر
سمی از طریق بلع، استنشاق، و جذب پوست؛ تحریک کننده قوی سرطان زا مشکوک قابل اشتعال، خطر آتش سوزی خطرناک، محدودیت انفجار در هوا 6-11٪.
خطر سلامت
اتیل بروماید یک تضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی است که باعث نارکوز می شود. خطر سلامتی بیشتر از اتیل کلرید است.علاوه بر اثرات مخدری که در مواجهه با غلظت های بالا رخ می دهد، سایر علائم سمی شامل تحریک چشم ها و مجاری تنفسی، ادم ریوی، تخریب چربی کبد و بافت کلیه، و آسیب به کبد، کلیه، و روده قرار گرفتن 15 دقیقه ای با غلظت 15 درصد بخار در هوا برای موش ها کشنده بود. مقدار LD50 خوراکی در موش 1350 میلی گرم است (NIOSH 1986).
احتمال قرارگیری در معرض بیماری
این ماده شیمیایی به عنوان یک داروی شیمیایی صنعتی، دارویی و دامپزشکی استفاده می شود. به عنوان یک عامل اتیل کننده در سنتز آلی و بنزین. به عنوان مبرد؛ و به عنوان یک حلال استخراج به عنوان بی حس کننده موضعی استفاده محدودی دارد
کمک های اولیه
اگر این ماده شیمیایی وارد چشم شد، لنزهای تماسی را فوراً بردارید و فوراً به مدت حداقل 15 دقیقه شستشو دهید و گهگاه پلک های بالایی و پایینی را بلند کنید. فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. اگر این ماده شیمیایی با پوست تماس پیدا کرد، لباس های آلوده را بردارید و بلافاصله با آب و صابون بشویید. فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. اگر این ماده شیمیایی استنشاق شده است، از قرار گرفتن در معرض آن بردارید، اگر تنفس متوقف شد، تنفس نجات را شروع کنید (با استفاده از اقدامات احتیاطی جهانی، از جمله ماسک احیا) و اگر فعالیت قلبی متوقف شد، CPR. انتقال سریع به مرکز درمانی هنگامی که این ماده شیمیایی بلعیده شد، به پزشک مراجعه کنید. مقدار زیادی آب بدهید و باعث استفراغ شوید. فرد بیهوش را وادار به استفراغ نکنید
سرطان زایی
این ماده شیمیایی به عنوان یک سرطانزای حیوانی با ارتباط ناشناخته برای انسان در نظر گرفته میشود. هیچ فایل EPA (IRIS) وجود ندارد.
در مطالعه سرطان زا/سم شناسی مادام العمر، گروه هایی از موش ها و موش ها 6 ساعت در روز، 5 روز در هفته به مدت 104 هفته تا 0، 100، 200، یا 400 پی پی ام از طریق استنشاق قرار گرفتند. بقای موشها بیتأثیر بود یا در مورد موشهای ماده 100 ppm بهطور معنیداری بالاتر از گروه کنترل بود. وزن بدن نیز تحت تأثیر قرار نگرفت.
به همین ترتیب، بقای موشها به جز کاهش بقا در ppm 400 در موشهای ماده که بعد از 29 هفته وزن بدن آنها 6 تا 16 درصد کمتر از گروه کنترل بود، کمی تحتتاثیر قرار گرفت. هیچ علائم بالینی در هیچ گروهی آشکار نبود، اما در کالبد شکافی شواهدی از تحریک تنفسی در ppm 400 وجود داشت. نتیجهگیری شد که شواهد واضحی از افزایش نئوپلاسمها (آدنومهای آندومتر، آدنوکارسینومها و کارسینومهای سلول سنگفرشی) در رحم موشهای ماده وجود دارد. تومورها به کاهش بقای موشهای ماده در معرض ppm 400 کمک کردند. موش های انتهایی تومورهای رحمی 0، 3، 14 و 61 درصد در گروه های 0، 100، 200 و 400 ppm بودند.
شواهد مبهم از فعالیت سرطان زا در ریه های موش های نر و افزایش اندکی بروز نئوپلاسم ها در مغز و ریه های موش های ماده وجود داشت. در نظر گرفته شد که موشهای نر دارای شواهدی مبنی بر افزایش اندکی بروز تومورها در غده فوق کلیوی، مغز و ریهها هستند. اگرچه رابطه دوز-پاسخ واضحی در موشهای ماده وجود داشت، اما پاسخ دوز در موشهای نر و موشهای صحرایی هر دو جنس آنقدر واضح نبود.
ذخیره سازی
کد رنگ-آبی: خطر سلامت/سم: در محل امنی برای سم نگهداری کنید. قبل از کار با این ماده شیمیایی باید در مورد نحوه نگهداری و نگهداری مناسب آن آموزش ببینید. قبل از ورود به فضای محدودی که ممکن است این ماده شیمیایی وجود داشته باشد، بررسی کنید که غلظت مواد منفجره وجود نداشته باشد. در یخچال ضد انفجار و در فضای بی اثر نگهداری شود و از نور محافظت شود. از مواد ناسازگار ذکر شده در بالا دور نگهداری شود. در صورت امکان، مایع را به طور خودکار از درام یا سایر ظروف ذخیره سازی برای پردازش ظروف پمپ کنید.
حمل دریایی
UN1891 اتیل بروماید، کلاس خطر: 6.1; برچسب ها: 6.1-مواد سمی.
روش های تصفیه
ناخالصی های اصلی معمولا EtOH و آب هستند که هر دو با آن آزئوتروپ تشکیل می دهند. اتانول و ترکیبات غیراشباع را می توان با شستشو با H2SO4 غلیظ حذف کرد تا زمانی که رنگ بیشتری ایجاد نشود. سپس اتیل برومید با آب، Na2CO3 آبی و آب دوباره شسته شده، سپس با CaCl2، MgSO4 یا CaH2 خشک شده و از P2O5 تقطیر می شود. ناخالصیهای اولفینیک را میتوان با ذخیرهسازی اتیل برومید در نور روز با برم عنصری، بعداً حذف برم آزاد با استخراج با Na2SO3 آبی رقیق، خشک کردن اتیل برومید با CaCl2 و تقطیر جزئی حذف کرد. از طرف دیگر، ترکیبات غیراشباع را می توان با حباب زدن اکسیژن حاوی حدود 5 درصد ازن از طریق مایع به مدت یک ساعت، سپس شستن با Na2SO3 آبی برای هیدرولیز ازنیدها و حذف محصولات هیدرولیز و سپس خشک کردن و تقطیر حذف کرد. [بیلشتاین 1 IV 150.]
ارزیابی سمیت
اتیل بروماید تحریک کننده غشاهای مخاطی است، مضعف سیستم عصبی مرکزی است و باعث تغییرات هیستوپاتولوژیک در کبد، بافت کلیه و قلب می شود.